KARAR GÜNÜ MÜ, HESAP GÜNÜ MÜ?
Hangi ırk , kavim, din, meslek, meşrep ve topluluktan olursak olalım akıl denilen nimetle donatılmış bir insan olarak, zamanın akışı, hayatımızın her aşamasında geleceği planlayan düzenleyen zincirleme kararlar vermek mecburiyetini birlikte getiriyor.
1 Eylül günü 2008 yılının Ramazan ayı başladı. Bir eylüle yaklaşırken ömür denen gerçeğin hangi çağında olursak olalım bugün özel bir karar vermek ihtiyacı doğdu. Temyiz kudretini haiz, iyiyi kötüden ayırt etme gücü olan her kişi oruç denen bir ibadet ile sorumlu kılınmış.Ben şu yaşadığım döneme kadar ramazan geldiğinde orucumu tamam olarak tuttum, bugün de tutacağım diyebilirsiniz.Hayır geçmiş yıllarda ramazan orucunun bir kısmını tuttum., düşe kalka bölük pörçük tutmaya çalıştım bugün tam olarak tutmalıyım diyebilirsiniz.Veya ben bugünkü yaşıma kadar orucu hiç tutmadım, tutmayı da lüzumlu görmedim, fuzuli ve boş bir emek olarak gördüm ve tutmadım, ama bugün tekrar şapkamı önüme koyup düşündüm, başımı iki ellerimin arasına koyduğumda bu yanlışmış, yaşadıklarım ne kadar gerçek ise öleceğim de o kadar gerçek. Benim için ölüm denen bir gerçek var, onunla har an, bir ay sonra, bir gün sonra hayır bir dakika sonra yüz yüze gelebilirim, bugün oruç tutmaya başlamalıyım da diyebilirsiniz.
Eylül ayı Ramazan ayı olmakla birlikte bizim için aynı zamanda eğitim ve öğretim yılının başladığı zaman dilimi, 1 Eylül'de eğitimin birinci basamağına ayak basan mini miniler okulu sınıfı, öğretmeni ile tanıştılar.Büyüklerden bir hafta önce yarışa başladılar. Milli Eğitim isabetli bir karar ile böyle bir uygulamayı başlattı tebrik ediyoruz, hem küçükleri hem milli eğitim yetkililerini.
Ben de bir öğretim yılının başında hem yüksek okul ile hem de bir başka ramazan ile yüz yüze geldim.Hem yaşadığım şehirde uzakta idim, hem de çevrem değişmişti.Ramazan orucu ile ilgili bir karar vermek mecburiyeti doğdu. Ben geçmiş yıllarda ailemin yanında olduğum gibi ramazan orucumu tutmalı mıyım, yoksa Türk insanına hala empoze edilmekte olan aydın insan, bilinçli insan oruç tutmaz fikrine uyup, oruç ile yolculuğumu sonlandırmalı mıyım? O zamanın İstanbul'u batı kültürünü birinci sırada alan bir şehir olarak, Kütahya'ya, hele köyüme asla benzemiyordu.Kütahya'da ya da onun bir kasabasında ramazan ayında herhangi bir (hastalık, yolculuk, dayanıksızlık gibi) sebeple oruç tutmasanız, insanların bulunduğu yerde gündüz vakti yeyip içmeniz mümkün değildir.Siz iyi gelişmiş müslüman bir toplum deyin bir başkası da böyle medeniyetsiz bir şehir ya da kasaba olur mu desin.Bugünlerde moda olan tabiri ile mahalle baskısı desin.Gerçekten bir yol ayrımına geldiğimi hissetmiştim.
Orucun ve hazırlığının başladığı sahur vaktinde yemek pişirip, yavrum kuzum diyerek beni uyandıran annem yada babam yanımda değildi.Oruç tutuyor musun tutmuyor musun diye ilgilenen aile büyükleri, beni tanıyan konu komşu da yoktu. Milyonlarca insanın yaşadığı İstanbul'da yalnızdım. 1972 yılında Ramazan ayının geldiği pek belli olmayan Kütahya öğrenci Yurdu'da sadece akşamları yemek çıkıyor saat 10 den sonra da yemekhane ve kantin kapanıyordu.Birlikte İstanbul'da üniversitede okumaya karar verdiğim orman fakültesi öğrencisi arkadaşımla istişare ediyorduk.Sahurda yemek yiyemediğimize göre oruç tutmak istesek dayanabilir miydik? Sadece akşam yemeği (iftar) ile ramazan orucunu tutabileceğimize karar verdik ve uyguladık.Allah'a şükürler olsun, bugün hatırladığım en çok haz aldığım oruçlardan, en iyi ramazanlardan biri olarak hafızamda kaldı.
Söz buraya gelmişken bu dönemde yaşadığım gördüğüm bir olayı anlatmalıyım. Öğrenciliğin ikinci yılında aynı yurtta birlikte kaldığımız bir arkadaşım ramazan ayı boyunca dışarı lokantaya gidip yemek yemedi, çay meşrubat benzeri şeyleri içmedi, akşama kadar çalışma salonunda birlikte ders çalıştık.Benim gayri ihtiyari olarak dikkatimi çekti ve kendisine "akşama kadar bir şey yiyip içmiyorsun, bari niyetlen de orucunu tutmuş olursun" dediğimde bugün hatırladığımda hala beni etkileyen, üzen, başımı döndüren sözünü unutamıyorum."Arkadaş yemiyorum içmiyorum doğru ancak oruç tutmak içimden gelmiyor!"
Ramazan ayını yaşadığımız bugünlerde ölüm ötesinden Allah'a hesap verileceğini haber veren bir kitabın mesajına inanan insanlar olarak karar vermemiz gerekiyor.14 Milyon öğrencinin öğretime eğitime başladığı bugün ben bunlara ne kadar yardım edebilirim? Ne kadar örnek olabilirim, ne kadar elinden tutup yol gösterebilirim? Kaniatın yaratılış sebebi ve övüncü, Allah'tan "inanmış olarak ölenin cennete gideceği" müjdesini getiren son elçinin öğüdünü hatırlamalı değil miyiz?
"Bir hurma ile de olsa bir oruçluya iftar ettiriniz"
30 Binden fazla üniversite öğrencisini barındıran bir şehrin insanları olarak, yarın ülkemiz için üreten ve yöneten insanlar olacak bu öğrencilerimizi, konuklarımızı, Kütahya'da kaldıkları sürece Allah'ın bir misafiri olarak ağırlamamız, yol ayrımlarına geldiğinde doğru karar vermesini sağlamak üzere öğütler vermemiz, yardım etmemiz gerekmez mi?
Evliyalar yurdu Kütahya'nın sakinleri olarak;Gözleri görmeyen, kulakları duymayan, kalpleri mühürlenmişlerden olmadığımızı ispat etmemiz gerekiyor